Phoenix

Houdbaarheidsdatum overschreden. Ligt al 5 maanden in mijn platenkast te wchten tot ik hem aan Harm kan overdragen. Lijkt elke keer weer fletser te klinken na het pakkende Lisztomania.

Het zoveelste bandje in de, ook naar Parijs overgslagen, nieuwe amerikaanse school van springerige-niet-makkelijk-in-het-gehoor-liggende-arty-popmuziek.
En dan is dit nog de meest verteerbare club.

Zondagschool Talking Heads, niet om van je geloof te vallen, maar ook geen reden deze kerk, als we een cd zo mogen noemen, vaak te bezoeken.

Wat ik me er nog van kan herinneren is dat ik het wel een leuk cd-tje en bandje vond.

Te lief en te braaf.Vleugje keane ,wat snow patrolinvloeden.Net als je denkt nu wordt het sfeervol komt er weer een stampende bassdrum en hinderlijke electronica.

Ben nog steeds zeer gecharmeerd van hun 1e plaat. Lekkere pakkende seventiespop. Ben de Fransozen ook steeds blijven volgen, maar het is er in de loop der jaren niet beter op geworden. Elektronica en flauwe disco kreeg steeds meer de overhand. Snap niet dat deze plaat het zo goed heeft gedaan in alle jaarlijstjes. Ik heb de Fransen inmiddels afgeschreven.

Klinkt op het eerste gehoor wel leuk. Lichtvoetige pakkende liedjes bedoeld voor de zomer van 2009, maar hopelijk nog een jaartje langer houdbaar.

De verwijzing in de titel naar good old Wolfgang klinkt wat pretentieus. Een klassieker zal deze plaat in ieder geval nooit worden. De elektronische gitaarpop met zijn wat vlakke zangpartijen klinkt daar veel te vrijblijvend voor.

Enigzins nerveuze springpop, Kooks met wat electronica. Je hoort niet eens dat ze uit Frankrijk komen. Alleen dat pretentieuze Love Like A Sunset snap ik niet helemaal. Toch een poging om serieus genomen te worden?